Yeni Hasat Trilye Zeytinyağı ve Sele Zeytini

Trilye, Bursa’nın Mudanya ilçesine bağlı küçük bir sahil kasabası. Denize bakan yamaçları baştan aşağı zeytinlik; kıyıya inen sokakları taş döşeli. Marmara’ya bir saatlik yoldan gelenler için hafta sonu durağı; bizim içinse memleket.

Adı bile zeytinden

Kasaba uzun yıllar boyunca Zeytinbağı adıyla anıldı. Bir yerin adını doğrudan yetiştirdiği şeyden alması az rastlanan bir durum; buranın zeytinle ilişkisi hakkında da söylenecek en kısa cümle bu. Sonra eski adına döndü, ama zeytin hiç gitmedi: kasabanın etrafındaki ağaçların çoğu bugün de aynı yamaçlarda, aynı işi yapıyor.

Taşın hafızası

Trilye, Bizans döneminden bu yana kesintisiz yaşanmış yerlerden biri. Bugün Fatih Camii olarak kullanılan yapı, kaynaklara göre Anadolu’da ayakta kalan en eski Bizans kiliselerinden; kasabanın içindeki Kemerli Kilise ise fresklerinin bir kısmını hâlâ taşıyor. Aralarında dolaşırken karşınıza çıkan cumbalı taş evler, Taş Mektep ve Dündar Evi de aynı dönemin izleri.

1923’teki mübadeleyle kasabanın nüfusu baştan yazıldı: Rum aileler ayrıldı, Selanik ve Girit’ten gelenler yerleşti. Evler, sokaklar ve zeytinlikler el değiştirdi — ama zeytinin takvimi değişmedi. Yeni gelenler de aynı ağaçların altında, aynı aylarda hasada durdu.

Deniz, yamaç, zeytin

Buranın zeytini, kasabanın coğrafyasıyla birlikte anlaşılıyor. Bahçeler denize bakan yamaçlarda; sabah rutubeti ve gün boyu süren ışık aynı ağaca değiyor. Bu kuşağın zeytini iri ve etli olur, yağı ise koyu meyvemsi bir tada oturur.

Kasım geldiğinde kasabanın ritmi tamamen değişir. Ağaçların altına serilen bezler, tepelere çıkan kasalar, akşama doğru dönen kamyonetler... Sofralık zeytin selelere alınır, yağlık olan aynı gün sıkıma gider. Bir yılın işi birkaç haftaya sığar; o yüzden burada herkes aynı anda telaşlıdır.

Biz de buralıyız

Oleart’ın arkasında büyük bir işletme yok; Trilye’de bir aile ve kendi bahçemiz var. Zeytinlerimizi bu yamaçlarda topluyor, ahşap işlerini kasabadaki atölyemizde çıkarıyoruz. Burayı seçmedik, buralıyız — ve açıkçası burayı çok seviyoruz.

Yaptığımız iş de bundan ibaret: kendi ağacımızdan çıkanı, olduğu gibi göndermek. Bir yolunuz düşerse sokaklarında dolaşın, iskelede oturun, hasat vaktine denk gelirseniz de bahçeye buyurun.